به گزارش خبرنگار شهری صد آنلاین، در حالی که افکار عمومی منتظر رمزگشایی از ابهامات گسترده در سازمان املاک و مستغلات شهرداری تهران است، اظهارات اخیر مهدی چمران، رئیس شورای شهر، موجی از حیرت و انتقاد را برانگیخته است. چمران در حالی خواستار پس گرفتن طرح «تحقیق و تفحص» شده که دلیل آن را «بینتیجه بودن» و «تغییر مدیران» عنوان میکند؛ استدلالی که در ادبیات نظارتی، بیشتر به یک «سپر دفاعی» برای فرار از شفافیت شبیه است تا دلسوزی برای وقتِ شورا!
بگذارید نور بتابد!
رئیس شورای شهر تهران معتقد است چون رئیس سازمان عوض شده یا وقت شورا کم است، باید بیخیال تفحص شد. سوال اینجاست: از چه زمانی «تغییر مدیر» باعث پاک شدن سوابق عملکردی یک سازمان شده است؟ اگر آنطور که ادعا میشود عملکرد این سازمان «خوب» بوده، چرا باید از یک بررسی قانونی و شفاف هراس داشت؟ اتفاقاً تحقیق و تفحص بهترین فرصت بود تا در صورت پاکدستی، مهر تأییدی بر عملکرد این سازمان زده شود؛ مگر آنکه گزارشهای احتمالی، خوابِ مصلحتاندیشان را آشفته کند.
نگرانی مضاعف در مناطق طلایی؛ پای «منطقه یک» در میان است؟
اصرار بر توقف تفحص، زمانی حساستر میشود که به پروندههای دانهدرشت و واگذاریهای خاص، بهویژه در مناطق گرانقیمتی مثل «منطقه یک» نگاهی بیندازیم. جایی که املاک نجومی و جابهجاییهای میلیاردی همیشه در صدر حاشیهها بوده است. آقای چمران! اگر بابت مدیریتِ املاک و مستغلات در مناطقی نظیر منطقه یک نگرانی ندارید، بگذارید چراغ شفافیت روشن شود تا مشخص گردد این ثروت عظیم شهری، چگونه و به نفع چه کسانی مدیریت شده است.
نامگذاری معابر مهمتر است یا صیانت از بیتالمال؟
اولویتبندی رئیس شورا نیز در نوع خود جالب است؛ ایشان بررسی پرونده باغات و نامگذاری معابر را بهانهای برای وقت نداشتن جهت تفحص از «سازمان املاک» مطرح میکند! آیا از نظر ریاست شورا، تابلوی یک کوچه از تعیین تکلیف میلیاردها تومان ثروتِ شهروندان تهران که در سازمان املاک انباشته شده، بااهمیتتر است؟
این فرار رو به جلو و توصیه به «رأیگیری نکردن به دلیل تبعات خاص»، تنها یک پیام به جامعه مخابره میکند: درِ سازمان املاک همچنان باید بر پاشنه ابهام بچرخد. اما باید به یاد داشت که شفافیت، نه با تغییر مدیران و نه با میانجیگریهای پشتپرده، جایگزینشدنی نیست.